Arkadaşlar ilginç DAMA anılarınızı yazmak istermisiniz?

Alın benden bitane .

Simitçi bir amıca vardı. Kahveleri dolaşarak elindeki simitleri satmaya çalışırdı. Kendisi göçmendi. Konuşmasından Rumeli olduğunu belli ediyordu. Bizim kahveye geldiğinde simit satmayı bırakır bir iki oyunu seyrettikten sonra işine dönüyordu. Bazen de masa boş ise ve oyuncu bulursa oyun oynardı. Oyun seyrederken de oyuna karışmadan duramazdı.

Bir gün geldi, simitleri masaya bıraktı ve oyun oynamaya başladı. Rakibi olan arkadaşım benim düzeyde bir damacıydı ama simitçi amcamız bizden çok daha ustaydı. O güne kadar rakibini hep yenmişti ama ogün bir hata yaptı ve oyunu kaybediyor. Rakibi amcayla şakalaşmak ebabında amcayı kızdırıyor, gülüyor, vs. Bu takılmalarda amca kızgınlığında kıpkırmızı kesildi, ellleri titremeye başladı. Kızgınlığından dolayı hamle esnasında tuttuğu taşı birkaç kareyi birkaç kez dolaştırır ve ancak taşı gereken kareye bırakabiliyordu. Oyunu kaybediyor, rakibinin çenesi kapanmıyor o kızgınlıkla rakibine: "Abre evlat bilirmisin bir fıkra var"

Rakip:
Hayır amca, bilmem. Anlatırmısın?
Amca:
Elbette. Bir keçi ile bir koyun arkadaşmışlar. Dağ tepe dolaşırlarken bir dere kenarına gelmişler. Dereyi geçmeleri gerekiyor, atlayıp geçecekler. İlk önce koyun atlar ve dereyi geçer. Koyun atlarken kuyruğu havalanır ve g..ü görünür. Keçi bu duruma gülmeye başlar, gülme krizine yakalanır.
Koyun sorar.
-Neden gülüyorsun?
Keçi:
-Neden gülmim ki? ha ha ha ha. Kuyruğun havalanınca g...nü gördüm. Ha ha ha ha ha.
Koyun:
-Ulan... ben senin hergün g...nü görüyorum, hemde kabak gibi. Der.

Böylece amcamız rakibini hergün yendiğini ve yenerken de rakibine gülmediğini izah etmiş oldu.

Damacı amca rahmetlik oldu. Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun. Amin.

Recep db

ne guzel boyle annıları anlatmak

deneme

deneme 2